Qui penis aquam turbat?

Albo - jak kto woli - one - armed bandit.

W całej tej aferze hazardowej chodzi o to by ścigać króliczka, ale go nie złapać. Historia o tyle ciekawa, że króliczek jest jednoręki.
Najstarsi, którzy jeszcze nie poumierali, pamiętają zapewne ten jeden pierwszych serialowych amerykańskich hitów w polskiej telewizji, emitowany jeszcze w latach sześćdziesiątych.

Rolę jednorękiego bandyty – one armed bandit – grał w tym serialu Bill Raisch.

Ten aktor (pierwszy z prawej), odtwarzający rolę czarnego charakteru i prawdziwego mordercy faktycznie stracił rękę służąc w US Navy w czasie drugiej wojny światowej. Ścigany, hit Peerelu miał odwrócić uwagę od istoty rzeczy, by ludzie z nudów nie domyślili się, że socjalizm i rządy Gomułki, i Cyrankiewicza nie mają szans. Tu jest spektakl medialny, a tam był serial w czarnobiałej telewizji.

W tak zwanym remake’u "Ściganego" z roku 1993, rolę jednorękiego bandyty zagrał Andreas Katsulas.
Tak jak w filmie, a wcześniej serialu, wszystkiemu winny jest jednoręki bandyta, a ścigana jest niewłaściwa osoba. Ale komisja hazardowa o tym nie wie, jako i również nie wiedział tego szeryf (porucznik) Gerard, że ścigając doktora Kimble’a, podąża za niewinnym człowiekiem.

Wniosek jest prosty, trzeba oglądać seriale, być ze wszystkimi na bieżąco. I te niepolityczne opery mydlane, jak i te z czołówek gazet, dla twardzieli i speców od polityki. Tu nie chodzi o to, że wiemy kto jest winny, ale o to, by nie złapano niewinnych i im kibicujemy. Nienawidzimy tego jednorękiego – one armed man, chętnie zapłacimy za to by go ujęto, bo któż inny miałby płacić za te medialne fajerwerki jak nie wy, biedne żuczki i frajerzy – podatnicy? Pragniemy sprawiedliwości, ale jeszcze nie teraz, koszty są nieważne. Bo teraz chcemy się delektować i ekscytować grą. Biorąc pod uwagę wszelkie zasady, logiki i matematyki, przegramy, ale przecież najważniejsza jest gra i nadzieja na cud. A cuda ponoć się zdarzają, choć niektórzy w to nie wierzą. Ale wiecie, ludzie różne rzeczy gadają.