Qui penis aquam turbat?

Nie miałem nigdy cierpliwości do analiz czy empirycznego badania skomplikowanych konstrukcji. Wagina czyli kobieca pochwa była i jest dla mnie obszarem niezbadanym. To znaczy nie do końca, bo coś tam wiem, powierzchownie zwiedzałem, ale powiedzmy na zasadzie: używasz samochodu, nawet dbasz o niego, ale nie wiesz co jest pod maską. Nie wiesz jak ten skomplikowany napęd, mechanizm pracują, a korzystasz z przyjemności jazdy czy nawet delektujesz się mijanymi krajobrazami, dźwiękiem - prawie niesłyszalnym - silnika, może czasem szmerem opon.
Przy czym zestawienie w pełni trafione nie jest, bo samochód w tym wypadku nie jest twoją własnością, nawet jakbyś zapłacił za niego krocie. Wręcz przepłacił. Jazda wypożyczonym samochodem, dzierżawionym, taksówką czy poruszanie się komunikacją miejską, byłyby też nie do końca zręcznym zestawieniem.
Zresztą w czasach mojej młodości, kiedy odkrywałem te sprawy, uroki i udręki kobiecej konstrukcji, nie było wiele literatury na ów temat, nawet najprawdopodobniej nie poznano wówczas jeszcze punktu G. Traktowałem sprawy zaplecza waginy jako intymną, autonomiczną część kobiety, kobiecej natury, a zapoznawanie się z funkcjonowaniem tego mechanizmu ograniczałem do niezbędnego minimum. Teraz co innego, jest Internet, masa literatury fachowej, ruchy feministyczne, które propagują wiedzę na temat budowy kobiety pod względem erotyki. Czyli pod kątem, jaki nam - facetom - może być takie poznanie przydatne. Może, ale nie musi. Mnie na przykład pewne intymności odpychają. Nie chciałbym tu być źle zrozumiany, nie sądzę bym był jakimś mizoginem, ale kwestie anatomii czy wiedzy medycznej mnie nie tyle może brzydzą, co zupełnie nie interesują. To tak jak idę do lekarza i zupełnie mnie nie obchodzi, co on mi tam tłumaczy. Pytam tylko: co mam jeść i czy przeżyję. Zupełnie jak u mechanika podczas przeglądu: można tym samochodem jeździć i jaką benzynę wlewać. A co on tam będzie uważał za stosowne wymienić, sprawdzić, robi i tyle. Myślę, że nie jestem jedynym, odosobnionym przypadkiem gościa, którego nie pociąga konstrukcja zapłonu czy anatomia ludzkiej wątroby. Więc w tych sprawach, które są dla mnie istotne, a zupełnie się na nich nie znam, spuszczam się na wiedzę fachowca. A największym fachowcem w kwestii konkretnej cipki jest jej właścicielka.
Problem leży w tym, że często właścicielka taka, też nie ma bladego pojęcia o meandrach swej kobiecości.

Obrazy pochodzą ze studia VaginaArts

Innym, acz ważnym problemem jest fakt, że strony internetowe przedstawiające obrazy, które mogłyby edukować, są przeznaczone dla dorosłych. Znakowanie w ten sposób stron jest niczym innym jak reklamą, która właśnie przyciąga nieletnich. Ale z drugiej strony, najbardziej taka wiedza potrzebna jest chłopakom, którzy nie są pełnoletnimi. Dla takiego starego capa jak ja kwestie budowy kobiety, technik seksualnych, masturbacji, na niewiele się już zdają. Z wielu powodów, bo i mniej korzystam z tej wiedzy, i mam swoje przyzwyczajenia. Taka wiedza potrzebna mi była w wieku czternastu czy piętnastu lat, a nie była dostępna. I teraz zapewne wszystko robię źle, a kobiety - z wrodzonej delikatności i uprzejmości bądź braku świadomości, mimo szczerych chęci- nie poinformowały mnie w sprawie.
Wiem, że są określone zasady, przepisy, normy prawne, ale daję sobie rękę uciąć, że właśnie nieletni penetrują najczęściej te strony dla dorosłych, tak jak pornografia czy nagość najbardziej mnie ciekawiły kiedy byłem nieletni. Wtedy był czas na teorię, bo kiedy stałem się pełnoletni, przyszła pora praktyki i niestety, niewiele wówczas wiedziałem. Dziś, głównie dzięki sieci, mogę bez skrępowania, zupełnie dyskretnie poczytać o tym, co piszą kobiety i jak czują swoją seksualność. Tyle, że jak już wspomniałem, nawet gdyby mnie to zajmowało, moja wiedza na niewiele i na niedługo się mi zda.
Opowiadałem Wam ten dowcip?
Facet leży na łożu śmierci. Podchodzi do niego lekarz i mówi:
- Wie pan, pańska żona wcale nic a nic mi się nie podoba.
A chory:
- Doktorze, mnie też się nie podoba. Ale to już niedługo potrwa, prawda?

Nie chcę tu poruszać kwestii edukacji seksualnej, bo nie mam o tym bladego pojęcia, ale czuję wewnętrznie, że u mnie ta kolejność została zaburzona. Bo nagie kobiety mężczyzna winien oglądać najpierw na obrazach, potem zaś na żywo. Egzamin z prawa jazdy też obejmuje testy teoretyczne i nim początkujący kierowca wsiada za kierownicę, rozumie już znaczenie znaków drogowych i ma minimalne choćby pojęcie na temat konstrukcji pojazdu.
Ponoć Fryderyk Engels zaczął uczyć się norweskiego, kiedy był po siedemdziesiątce. Indagowany po co to czyni, twierdził iż chce czytać Ibsena w oryginale. To się nazywa koneser. Z drugiej strony, gdyby Engels już w młodości zajął się kwestiami smaku Dzikich Kaczek po norwesku, a nie głupotami, wtedy być może nie mielibyśmy tego całego burdelu w Polsce przez czterdzieści i cztery lata.
Ale o burdelach napiszę innym razem, bowiem nie chcę tu komplikować moich odkryć i fascynacji kwestiami ekonomiki czy statystyki waginy. Choć waginalne perspektywy są kwestią ważną i kluczową dla rozwoju intelektualnego faceta, ale i też dla dobra społeczeństwa. Stąd badaniem cipek winny się zajmować wszystkie nauki. Nie kompleksowo, ale każda z osobna.

Tekst pochodzi z mojego bloga na WordPressie, a widzę, ze ma sporą popularność, więc ubarwiam nim dodatkowo ten blog. Zmieniłem jedynie pierwotny tytuł, który brzmiał: Cipka zwana waginą.