Qui penis aquam turbat?

Wczoraj Defendo zasygnalizowała mi, że gdzieś tam coś tam o mnie w sieci pisali. Znając życie, skoro pisali o mnie, pewnie chcieliby bym to przeczytał. Jeśli już nie ja, to przynajmniej czytelnicy mego bloga. Szczególnie jeśli są to opinie niepochlebne, mówiąc kolokwialnie.
Pisali już dawno, a ja nic o tym nie wiedziałem i nadal nie wiem, bowiem nie dostałem stosownych linków.
Podejrzewam, że piszący na mój temat, popełnili klasyczny błąd, błąd, który nazwę OB - Olsianym Błędem, na cześć kogoś posługującego się pseudonimem Ols, jako administrator Bloxa.
Polega on na tym, iż taki błądzący koncentruje się w sporej mierze na tym, by zaszkodzić konkurencji, nie koncentrując się na własnym interesie.
Posłużę się klasycznym, moim kominkowym przykładem. Nikt na Blox, w znanych, wysoko postawionych w klasyfikacjach blogach nie linkuje Kominka, nawet wspominając o nim, jako negatywnym przykładzie blogera. Dlaczego? Bo Kominek jest super zawalidrogą dla karier rankingowych. Zagnieździł się na szczycie i nie ma jak go tknąć. Sam na moment, dzięki linkom w Onecie, byłem tuż za nim w top18, mogłoby się zdawać, że już witałem się z gąską. Oczywiście wiem, że był to jednorazowy szus i teraz z pewnością między nim a mną jest statystyczna przepaść. Paradoks tkwi w tym, że ci, których fakt dominacji kominkowej irytuje, twierdzą, iż rankingi mają w dupie. To o co im chodzi?
Ale weźmy takiego nietypowego gościa jak ja, któremu zależy na wejściach, tych stricte statystycznych. Nie muszą czytać, patrzeć, mają klikać. Ot, taki blogowy wyjątek ze mnie.
Taka mała dygresja. Ponoć można jakoś czytać blogi, nie wchodząc na nie. Nie da się tego jakoś zablokować? Mają klikać! Wiecie coś o tym?
Więc nie reklamujemy konkurencji, choćby nie wiem co. Nawet gdyby miało dojść do sytuacji, że nasz blog, platforma blogowa skurczą się. Bo tu nie chodzi o to, żebyśmy urośli, ale żeby konkurencja, pod żadnym pozorem nie powiększyła swojego potencjału. Ja rozumiem, że admini bloxa chcieliby tak, żeby ludzie stąd nawzajem się wizytowali, komentowali, a z innych platform tu przychodzili masowo czytać i podziwiać, ale w żadnym razie ludzie korzystający z Bloxa na zewnątrz wychodzić nie powinni.
Przez mój udział w Konkursie Blog Roku, Blox dostał pewnie z 50 - 60 tys. wejść z innych portali, właśnie dzięki temu blogowi. Myślę, że łącznie Konkurs taki dał portalowi Gazeta.pl setki tysięcy, o ile nie miliony odsłon.
A oni nawet o konkursie nie bąknęli, poza reklamą Quentina, mojego głównego rywala, w ostatni dzień turnieju. Stało się jak przewidywałem, Syndykat chciał mnie zgnoić.
Na głównej stronie reklamowali kilka dni temu jakąś babę, co jej kot się czekolady nażarł i się zesrał, jakiegoś gościa co wstawił obrazki o prowokacjach w reklamie, które już od pół roku krążą po sieci. No i są dyżurne: dziennikarz GW Węglarczyk, którego właśnie dzięki Bloxowi poznałem, usłyszałem o nim po raz pierwszy i dowiedziałem się, że jest mierny. Bo przecież jakby był dobry i znany, to by go nie trzymali przez cały czas na głównej stronie, nie? Mogę się zgodzić, że blog Madame Bra o biustonoszach jest ciekawy. Nawet wyróżnił go w konkursie dziennikarz Polityki Edwin Bendyk, który był w kategorii Konkursu Blog Roku - "Moje zainteresowania i pasje" - jurorem. Swoją drogą, nie wiedziałem, że Bendyk zna się na stanikach. Kiedy patrzyłem na jego blog, widziałem fotkę z wąsami. Że też za sumiastym wąsem może kryć się taki fachura od cyców, kto by pomyślał? Fiu, fiu. Sumiastym wąsem posmyrać cyce, mniam. No ale ileż można te staniki wieszać na głównej stronie? Przecież one wciąż tam są.
Wczoraj dali bardzo ciekawy blog. Po raz pierwszy od dawien dawna coś interesującego. Choć moim zdaniem takie typowanie na głównej stronie jest trefną sprawą, bo oni żerują na naszej pracy. Piszący blogi w Blox płacą swoją składkę, powiększając firmę, a tu jeden czy dwóch adminów wybiera i reklamuje, może swojego kumpla albo kochankę z dużym cycem? Dlatego ranking, choć niedoskonały, jest najmniejszym złem. Przez co jest rozwiązaniem najmniej niesprawiedliwym. A strona główna portalu, w sposób tendencyjny go przekłamuje.
Wiem, że mam guzik do gadania i jak mi się nie podoba, to mogę zacząć blogować gdzieś indziej i taka jest właśnie typowa gadka adminów, zarówno z Forum Agory, jak i okazuje się - z Blox. Ale z mojego punktu widzenia jest to nie fair, że ludzie, którzy brali udział w konkursie i przyciągnęli tu miliony odsłon, nie mają prawa do udziału w dystrybucji tego czytelnika.
Więc kontynuując kwestię Olsianego Błędu, też miewałem takie tendencje, ale chyba jest to taka z parszywych cech ludzkich, której w sobie nie mam. Może jedyna parszywa, której właśnie nie posiadam. Czyli Schadenfreude. Jeśli zrobię coś nie tak, to przez zwykłe niedbalstwo.
Kiedy, jeszcze na WordPressie pisałem o Kominku, zalinkowałem go wielokrotnie i notkę szeroko reklamowałem, żeby jego statystyki zostały zbombardowane ode mnie. Kominek prędzej czy później musiał odpowiedzieć ogniem i zalinkował mnie, dzięki czemu ten blog, który miał wcześniej kilkadziesiąt wejść dziennie, wszedł do top18.

Więc jeśli ktoś gdzieś pisze jakieś paszkwile na mnie, jakieś kłamstwa, to niechże tu poda choćby jakąś informację albo zalinkuje mnie u siebie, a jego liczni, popierający go czytelnicy, wejdą tu, ja w statystykach odnotuję ten fakt i też zajrzę. By ustosunkować się, usprawiedliwić, oburzyć bądź zapłakać nad swą dolą mizerną. Bo przecież oczywistym jest, że jeśli ktoś śmie źle pisać na mój temat, to musi mieć niezbite dowody owej prawdy.
Ja naprawdę pilnie śledzę statystyki, a także sygnały w komentarzach, ale wszystkich blogów w Internecie nie odwiedzam. Niestety.

Zdaję sobie sprawę, że wszyscy blogujacy, piszący fora czy czaty, są tylko trybikami medialnych machin, najemnikami ochotnikami, bo nawet nie kondotierami.

Jeden z najsłynniejszych kondotierów polskich literatury i filmu

Przy całym szacunku dla dobrego serwisu i rzetelnej pracy jego twórców, administracji Bloxa, wszak tu piszę, sądzę, że poprzez te reklamy na głównej stronie, poprzez te Syndykaty, administratorzy mają sporą władzę nad piszącymi. I mogą niektóre zjawiska, poprzez milczenie marginalizować, vide Konkurs Blog Roku, a inne zaś, naszym kosztem - blogerów Bloxa - promować. Bardzo subiektywnie i tendencyjnie.

Pewnie, że to rzecz gustu, bo mi akurat blog o literaturze szczególnie się spodobał. Ale on był raz, a staniki były pewnie setki razy. Tak samo jak wspominani już Nelly Rokita czy Bartosz Weglarczyk, który jeśliby był dobrym i z klasą pisarzem, to poprosiłby by go nie wstawiać. Bo, jeśli on pisze coś wartościowego, w co wątpię szczerze, to poczynili mu krzywdę, dając go wciąż w reklamie jako towar przeceniony i posezonowy.

By usprawiedliwić nieco tę plakietkę z Blogiem Roku w dziedzinie, w której jestem laureatem, chciałem Wam powiedzieć, że prawdopodobnie idzie wiosna. I zadać pytanie, które brzmi:
Kto namalował obraz "Słoneczniki van Gogha"?
Wiecie, że Vivaldi umarł w Wiedniu, gdzie wiosna jest szczególnie piękna. A świętej pamięci cesarz Franciszek Józef właśnie wiosną, gdy budziły się ostatnie miłościwie panujące, habsburskie, cesarsko - królewskie hormony, klepał nie tylko konie, ale również i kobiety, podczas gdy inni klepali biedę. Jak to na przednówku.