Qui penis aquam turbat?

Nie powiem, że nie żyję obecnie Konkursem. Przeprowadziłem szereg weekendowych rozmów, z serii telefon do przyjaciela. Oni widzą wszystko inaczej, nie blogują, nie czytają blogów. Musiałem przełamać dwie bariery wstydu. Po pierwsze przyznać się do tego, że piszę te duperele, a to pewnie poniesie za sobą konsekwencje, nie będę czuł się już tak beztrosko, nie będzie tak jak dawniej. Choćby nawet nigdy tu nie zerknęli, to jednak opór pozostanie. Bezcenna anonimowość została wystawiona na aukcję. Niby cel szlachetny, ale przecież ma wielkoduszność bezinteresowną nie jest.
Inną, drugą, złamaną barierą było zachęcanie ich do wysłania SMS. Trzeba było przełamać wstyd, te chwile krępującego i nieznośnego wyczekiwania pomiędzy milczeniem, a wyjaśnianiem sprawy. No i coś najbardziej nieznośnego: zaciągnięty dług wdzięczności. Balast dla człowieka, który ma obsesje na punkcie spłacania długów co do grosza, choć sam zaciąga jedynie kilkudniowe pożyczki bankowych linii kredytowych.
Skończyłem fabrykę dyrektorów, więc kumple zamożni pytają: ile ci tych esemseów potrzeba? Albo: ile kart startowych mam kupić i wysłać. Ja im odpowiadam: przecież mnie stać. Nawet nie znacie mojego bloga, nie wiecie co i jak piszę. Nie chcę od Was pucharu blogowego w prezencie. Przyznaję, że sam mam ochotę sobie go kupić. Ot, próżność, której usprawiedliwieniem jest szlachetny cel. Ekonomii w tym żadnej nie ma, bowiem wartość nagrody - laptopa jest mniejsza niż cena kart, które kupię. Przy tym tempie gry mego konkurenta ile kart mi potrzeba? 700 - 800, to 3500 - 4000 PLN (karty - startery Heyah, Orange są po 5 PLN). No dobra, ale chodzi o puchar, o prestiż, nieistotne, że tytuł arystokraty blogowego kupiony. Któż to będzie pamiętał?
No ileż podniesie mi się frekwencja na blogu? Kilka procent na miesiąc, może dwa miesiące. Fotki rozebranej Paris czy Dody co robi lody mogą mi potroić odwiedziny, co sprawdziłem na innych blogach.
Nie umniejszam tu randze konkursu, nie chcę dyskredytować zwycięzców, analizuję siebie. Ewentualna wygrana położy na mnie obowiązek trzymania tu fasonu, organizacji redakcji bloga i być może pisania nawet tygodnika, dziennika kulturalnego. O kulturze z mego, subiektywnego punktu widzenia. Jakby nie spojrzeć, same straty. Nie wrzucę przecież do blogu - laureata fotografii znanych, pudelkowych lampucer nago.
Nie poddaję się, walczę, choć swoje realne możliwości wyczerpałem. Mogę kupić startery, choć nie wiem czy za to mnie nie wykluczą, nie obetną głosów. I Wy będziecie wiedzieć o tym, że sam na siebie zagłosowałem. Ale cóż, il fine giustifica i mezzi.

Z gry nie rezygnuję, walczę i proszę wszystkich mych czytelników, wszystkich mych blogów z przeszłości i przyszłości o oddanie głosu:

Treść SMS: E00157
Numer: 71222
Koszt SMS: 1.22 PLN brutto
Pieniądze z gry zostaną przeznaczone na Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w Krakowie

I dodam oświadczenie:

Ewentualną Nagrodę Internautów w razie mej wygranej w konkursie Blog Roku 2007, a jest nią Laptop MacBook white 2.0 GHz Intel Core 2 Duo, otrzyma:
Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących
ul. Tyniecka 6
30-319 Kraków

Oświadczenie prześlę mailem do Redakcji Konkursu oraz do dwóch wybranych przeze mnie Jurorów. Blog i jego numer konkursowy przypisany jest mojemu adresowi e-mail proces7@tlen.pl.

proces7