Qui penis aquam turbat?

Kiedy jeszcze oglądałem telewizję, lubiłem zerkać na programy kulinarne. Nikt nie zakwestionuje tezy, że gotowanie jest sztuką. Zatem elementem kultury. Istnieje wszak sztuka kulinarna i nazwy kuchni wzięte od regionów bądź krajów w których zrodziła się tradycja gotowania określonych potraw. I tak mamy popularne już dziś u nas kuchnie, na przykład: chińską, włoską. Wiele potraw z egzotycznych dla nas regionów modyfikuje się w restauracjach, bo Europejczycy nie umieliby jeść przysmaków kuchni syczuańskiej czy mandżurskiej w oryginale.
Rozmowa o jedzeniu jest dość bezpieczna i w zasadzie każdy się na tym coś niecoś zna, bo każdy je i albo mu smakuje, albo nie.
Podobnym, choć bardziej chodliwym tematem jest seks. Każdy się zna na erotyce, większość uprawiała bądź widziała jak uprawia się miłość.
Kiedy oglądamy takie programy czy czytamy o gotowaniu to wielu z nas nabiera apetytu albo wręcz jak jesteśmy głodni, to takie obrazy mogą powodować wydzielanie różnych płynów w organizmie. Podobnie jest ze stronami w sieci czy telewizyjnymi programami erotycznymi.
O podobieństwie i analogii kuchni i seksu może świadczyć fakt istnienia rodzajów miłości pochodzących od krajów, z którymi ona się kojarzy, zupełnie tak samo jak w tematyce kulinarnej. I tak mamy seks: tajski, francuski, grecki, hiszpański, turecki, pocałunek andaluzyjski i takie tam różne. Analogicznie mamy kuchnie: francuską, chińską, włoską, grecką etc.
Istnieje szereg powiązań problematyki erotycznej i kulinarnej, jak choćby przysłowia:

Gdzie kucharek sześć tam cycków dwanaście
Baba czego nie zrobi językiem, to krzykiem.
Baba o szydle, a dziad o powidle.
Będziesz miał zupę, to i łyżka stanie.
Chłop do kielni, baba do patelni.
Chrzanu nie przetrzesz, baby nie przeprzesz.
Dobra kuchareczka zwinna jak laleczka
Łatwiej się obejść bez zębów jak bez chleba

Powiadają, że szefem dobrej kuchni musi być mężczyzna, co oczywiście jest bzdurą wierutną, bowiem faceci nigdy nie włożą w gotowanie serca. Zresztą tak jak i w sztukę erotyczną, a mężczyzna jako kochanek nigdy nie dorośnie kobiecie do pięt.
A że w łóżku i w kuchni spędzamy znacznie więcej czasu niźli na lekturze czy oglądaniu programów politycznych, stąd rząd wraz z jego agencjami ma dużo mniejsze znaczenie strategiczno - operacyjne w naszym życiu niż kobieta.
Tyle, że faceci w maglu gadają o polityce, bo na niczym innym pożytecznym się nie znają.
Zresztą czy ktoś zapłaciłby milion dolarów, żeby spędzić noc Lechem Kaczyńskim albo z Donaldem Tuskiem? No dobra, może Tomasz Lis albo Monika Olejnik, ale nie sądzę, że daliby tę kasę z własnej kieszeni, a spędziliby tę noc na rachunek redakcji, dla której pracują.
Moja ulubiona scena erotyczna:

Swoją drogą to zastanawia mnie skąd ten miliarder, grany przez Redforda wiedział, że akurat 1 milion? 500 tys. byłoby za mało, a gdyby zapłacił dwa miliony - przepłaciłby. No właśnie, to się nazywa: umiejętne testowanie rynku.
Nie mogę nie wspomnieć o tym co mnie ostatnio zafrapowało i sobie pomyślałem, ze BND, czyli niemiecka ubecja, stosująca gestapowskie metody, pewnie nakazałaby od sumy wręczonej kobiecie zapłacić podatek. Będziemy płacić podatek od pierścionków zaręczynowych i od butelki perfum, które damy naszym ukochanym. Z pewnością. A jeśli nie, to odpowiednie służby nas namierzą i napiętnują.

Ludzie, którzy nieco podróżowali po świecie, wiedzą, że najlepszym miernikiem poziomu kulturalnego w kraju są: sposób podawania jedzenia i toalety przy drogach czy w restauracjach.
Kiedyś w Pekinie, w pięknej restauracji, wyścielonej złotem, ze wspaniałą kuchnią, zachciało mi się siku. Niestety nie było tam toalety. Poprosiłem kelnera i podszedł do mnie lokaj, w pięknej bordowej liberii, wykończonej złotem i zaprowadził mnie do miejskiego szaletu, w którym siusiałem w dużym pomieszczeniu, w którym trzech Chińczyków kucając robiło kupę, gapiąc się na mnie, nie przerywali rozmowy, a jeden z nich spoglądał na mnie zza gazety.
Gość w liberii był potrzebny, bo przeprowadził mnie przez ulicę, a w Pekinie nie jest tak jak u nas, tam pierwszeństwo ma samochód, za nim rowerzysta, a potem dopiero pieszy.
Za cholerę nie pamiętam, o czym miała być ta notatka, ale znajoma prosiła mnie bym kontynuował cykl "Feminizmy i mizoginie"

Tu kobieta od Almodóvara przyrządzająca wstępnie wołowinę: