Qui penis aquam turbat?

W latach PRL, co znam bardziej z opowiadań, niż z autopsji, istniało coś takiego jak WUML- Wyższy Uniwersytet Marksizmu i Leninizmu. Były to zwykłe kursy organizowane przez aparatczyków. Niemniej jednak istniały profesje, które wymagały dyplomu ukończenia tego uniwersytetu. I na nic był dyplom UJ czy UW, jeśli chciałeś zostać sędzią czy oficerem wojskowym, kurs mieć musiałeś.
Tak jak niemożliwym było w latach osiemdziesiątych zostanie nauczycielem wychowania fizycznego, bez egzaminu z ekonomii politycznej socjalizmu, który był obowiązkowy na studiach. I nawet lekarz weterynarii czy pracownik instytutu fizyki jądrowej musiał wiedzieć, że ekonomia wraz z jej nadbudową i bazą, jest słuszna i właściwa. Tak jak już kiedyś pisałem o obowiązkowym szkoleniu wojskowym i służbie w armii w latach osiemdziesiątych.
Architekt w żadnym razie nie dostał dyplomu i nie mógł budować domów, by żyło nam się dostatniej, jeśli nie wiedział, z czego składa się łyżka czy pies ogólnowojskowy. I jakiego koloru sznurówki mają w butach żołnierze wrogiej armii duńskiej. Nasi, prócz sznurówek, mieli jeszcze tak zwane "opinacze".

Miałem koleżankę w klasie, notabene straszna laska, została zawodową prostytutką. Kurde, jak ja żałuję, że tylko się z nią w podstawówce całowałem, niestety, nie umiałem wtedy nic więcej. Ojciec jej był wojskowym. Jakimś porucznikiem, chyba już nawet rezerwy, nie pamiętam. Był to prosty facet i nie wiem czy miał jakąś maturę, może "ekstremistyczną"? Ukończył WUML, więc jako absolwent uniwersytetu, podpisywał się na różnych dokumentach jako magister- mgr. Tak też wszędzie się przedstawiał. Rozumując słusznie, bowiem absolwent uniwersytetu w Polsce (wtedy PRL) był tak właśnie tytułowany.
Niestety, ktoś to sprawdził i doszedł do wniosku, że tego robić mu nie wolno. W związku z tym, że czerpał z tego materialne korzyści, został mu postawiony zarzut przez prokuraturę i sam Marks z Engelsem zza grobu by mu nie pomogli, gdyby nie przytomność jego żony. Otóż owa kobieta, poszła do sądu i wyjęła przed sędzią całą wielką pakę różnych medali za zasługi Polsce Ludowej, za wzorową służbę wojskową, za lata wysługi i za ukończenie wszelakich kursów, zdobycie sprawności w socjalistycznym harcerstwie PRL itd. Powiedziała:
- Weźcie sobie te wszystkie medale, ale chłopa mi nie zabierajcie. On to z głupoty zrobił.
Sprawa zakończyła się pomyślnie dla o mało co magistra, absolwenta WUML-u. Darowano mu resztę kar.
Tak próbowała naśladować dziewczynę z kalendarza Playboya z 1965 roku, Dolly Dolar dwadzieścia lat później:

Dolly miała burzliwą karierę, wielu kochanków, kilka lat temu rozwiodła się z średnio znanym aktorem, Helmutem Zierlem. Jeśli ktoś ogląda niemieckie seriale, to zna.
Dolly ma słabość do rycerzy i do szermierki, mieszka na zadupiu, w Północnych Niemczech w Lütjensee. Ostatni partner ją zostawił, bowiem zorientował się, że ten "Dollar" to tylko tak dla zmyły. Dolly nie ma forsy. No, takie dowcipy sobie Niemcy, którzy mają dość nieskomplikowane poczucie humoru, opowiadają.
W latach osiemdziesiątych znałem całą masę dowcipów na temat polityki, ekonomii i milicjantów. Dziś milicjantów wyparli policjanci, a w dowcipach- blondynki. Kawał, wic, musi zawierać przestawienie rzeczywistości i sformułowanie jej w postaci paradoksu. Lata osiemdziesiąte w Polsce były jednym wielkim paradoksem, stąd wystarczyło opisać rzeczywistość, ona była śmieszna. Wtedy.