Qui penis aquam turbat?

dzielą: jeden, no maksimum dwa ruchy frykcyjne. Proces w latach osiemdziesiątych nie tylko nie wiedział o istnieniu punktu G, ale także nie miał bladego pojęcia, że istnieje coś takiego jak ruchy frykcyjne. Może nie tak: przeczuwał, że są, ale nie przypuszczał, że tak się nazywają.
Dziś znam się na tych sprawach, ale z powodu spadku zainteresowania seksem, zajmuje mnie owa problematyka tylko stricte teoretycznie.
W poprzednich notkach pisałem, że Austria, ojczyzna naszej Sybil Danning

to mądry kraj, bowiem nawet Niemcy ponad siedemdziesiąt lat temu zatrudnili Austriaka na kanclerza. Choć sami Austriacy mówią o Niemcach (tych ze wschodu i północy) pogardliwie- "Piefke". W latach osiemdziesiątych w Polsce mówiło się, chcąc umniejszyć, zapewne z zazdrości, mądrym i świetnie prosperującym Niemcom Szwab, albo Szkop. Trochę to niekonsekwentne zestawienie, bowiem Szwabia to region dzisiejszego południa Niemiec (zachodnia Bawaria i wschodnia Badenia Wirtembergia). Może kiedyś o tym napiszę, jeśli będzie popyt na problematykę, bo samo słowo "Piefke", którym południowi Niemcy, Austriacy i Szwajcarzy nazywają czasem Niemców z północy i ze wschodu kraju, wywodzi się od polskiego, zniemczonego nazwiska "Piwko". No właśnie... miało być o tym napoju, a ja poszedłem w dygresję.

Piwa w Polsce pito wówczas mało, zazdrościliśmy Zachodowi, że mają go w bród i tanio. W drogich restauracjach można było dostać piwo do konsumpcji. Mogli go także pić prominenci PRL, a i bywało dostępne w sklepach dla milicjantów i w kasynach wojskowych. "Kasynami" zwano knajpy z lepszym żarciem i niskimi cenami dla służb mundurowych PRL. Ale wojskowi i milicjanci i tak chlali wódkę. Tak jak studenci, czyli ja w owym czasie. Oni z wyboru, ja z konieczności.
W drugiej połowie lat osiemdziesiątych w naszej stolicy, zachwycałem się faktem, że mogę wypić schłodzone, niestety butelkowe, piwo Żywiec. Było to w knajpie zwanej "Złotą Rybką" albo rybce zwanej restauracją, nie pamiętam. Naprzeciw byłego gmachu KC PZPR, niefortunnie przerobionego na siedzibę Giełdy Papierów Wartościowych. Złośliwi mogą teraz mówić, że zmieniła się tylko nazwa lokalu, a lokatorzy ci sami.
Dziwiłem się, że pili wódkę ci sekretarze i inne głąby, a nie- tak trudno dostępne wówczas piwo. No, ale oni na szkolenia ideologiczno polityczne jeździli na Wschód, a tam pijało się wysokoprocentowe trunki. Procent zawartości alkoholu u pijących urzędników PRL był ujemnie skorelowany z naszym wzrostem gospodarczym, ale za to dodatnio z inflacją.
Wiem coś o tym, bo w latach osiemdziesiątych, by załatwić wyjazd, wycieczkę, odroczenie z wojska, nawet egzamin, zanosiłem takim dzisiejszym Olkom, Józkom i Leszkom z SLD wódkę jako łapówkę. Pić się z nimi brzydziłem. Wtedy, bo dziś już nie.