Qui penis aquam turbat?

Czytasz rano tekst w gazecie, w sieci, przeglądasz pocztę. Po to, żeby nie myśleć, z przyzwyczajenia. By mieć temat do popołudniowej pogawędki. Fotografia, czyli obraz może być takim pretekstem. Ja tu właśnie to próbuję czynić.
Nie wiem, kiedy zostają przekroczone granice tzw. dobrego smaku. Moim zdaniem nie robię tego na tym blogu, wstawiając ilustracje erotyczne sprzed ponad dwudziestu lat. Samo wydanie pisma pochodzi z Niemiec, a w tych latach tamtejsza erotyka miała miano dość topornej, a lokalne produkcje do dziś kojarzą się z pierwszą falą zalewu pornografii w Polsce. Najczęściej z aktorkami i aktorami z byłych krajów świeżo uwolnionej Europy Wschodniej.
W latach osiemdziesiątych, z dobrą erotyką kojarzyła się Francja, nieco później Włochy.
Choć ojczystym językiem gwiazdy erotyki lat siedemdziesiątych był niderlandzki. Dla niektórych język ten brzmi okropnie i kiedyś spotkałem się ze stwierdzeniem, że to jest zapewne język urzędowy w Piekle.

Sylvia Kristel

ubrała się dla Playboya

w gustowny florencki kapelusz

Sławę holenderskiej aktorce przyniósł film Emmanuelle z 1974 roku, wręcz klasyka gatunku. Potem powstawały mniej udane kontynuacje tego filmu, a że wtedy czas biegł wolniej, świat był większy, to i ja gdzieś natknąłem się na ów obraz. W Polsce oczywiście filmu w kinach nie pokazano, a na Zachodzie trwały spory czy to jeszcze erotyka czy już porno. Wtedy zapewne zrodziło się pojęcie miękkiej pornografii.

Kiedy wychodził ten numer Playboya, w Stanach Zjednoczonych odbywały się wybory prezydenckie. Ronald Reagan wygrał je po raz drugi, w 49 spośród 50 stanów, przy poparciu 60% Amerykanów. Kiedy kończył swą kadencję, wszyscy wiedzieliśmy, że komunizm zbankrutował, do czego ten republikański prezydent niewątpliwie w znacznej mierze się przyczynił.
Szare polskie lata osiemdziesiąte poszły w zapomnienie i niebyt, przyszła upragniona wolność, której musieliśmy się uczyć i oswajać się z nią. Wolność, z której w tak łatwy sposób dziś rezygnujemy.